Franco
Start Omhoog Franco De Da Vinci Code Versterving Rijkdom en Macht Politiek Media Misleidingen

 

Start
Omhoog
Achtergrond (Franco)
Historici (Franco)
Media (Franco)

Het Opus Dei en Franco

Dit dossier wil afrekenen met de bewering dat het Opus Dei een politieke bijwagen van Franco is geweest. Een vooroordeel dat weliswaar aan actualiteit heeft ingeboet ─ inmiddels is de generalissimo bijna dertig jaar geleden gestorven en heeft het Opus Dei zich in zijn vijfenzeventigjarig bestaan verspreid over alle delen van de wereld. Toch steekt het nog af en toe de kop op. Nog steeds kom je in naslagwerken tegen, dat het Opus Dei tijdens het bewind van de Spaanse dictator Franco grote politieke invloed uitoefende door de prominente positie van zijn leden.

Dit beeld verhoudt zich niet met de statuten van het Opus Dei waarin staat dat de leden “in hun beroepsuitoefening, op maatschappelijk, politiek gebied, etc. binnen de grenzen van het katholieke geloof en de moraal dezelfde volle vrijheid genieten als hun katholieke medeburgers” en dat “de autoriteiten van de Prelatuur zich in het geheel dienen te onthouden van het geven van aanwijzingen of adviezen terzake” (artikel 88 lid 3).

De in dit dossier aangedragen gegevens uit boeken en kranten tonen aan dat het Opus Dei, als instelling met een exclusief geestelijk doel, steeds gehandeld heeft conform zijn statuten. Het heeft zich niet in de politiek gemengd, laat staan Franco gesteund. Ook in het Spanje onder Franco bemoeide het Opus Dei zich niet met het politiek optreden van zijn leden; zij deden dit geheel op eigen verantwoordelijkheid.

Dit dossier heeft niet de pretentie volledig te zijn. De nadruk is gelegd op minder bekende feiten. Zo weten velen dat leden van het Opus Dei minister onder Franco zijn geweest (acht van de 116 ministers in een periode van bijna veertig jaar). Minder bekend is dat andere leden tegen dezelfde Franco oppositie voerden en naar het buitenland moesten uitwijken. En vaak wordt helemaal voorbijgegaan aan het feit dat ministers van het Opus Dei het in politieke aangelegenheden niet altijd met elkaar eens waren, zoals historici als Brian Crozier en Paul Preston in de in dit dossier opgenomen citaten duidelijk weergeven.

Dit dossier heeft de volgende inhoud

Een hoofdstuk uit het boek van Vittorio Messori Opus Dei. Een onderzoek, dat de historicus Giuseppe Romano voor zijn rekening heeft genomen, kadert de problematiek in.
Antonio Fontán, lid van het Opus Dei, was hoofdredacteur van het door Franco in 1971 verboden dagblad Madrid. Na het einde van het bewind werd hij in 1977 gekozen tot voorzitter van de Spaanse senaat en was hij nauw betrokken bij de opstelling van een democratische grondwet. In de Deutsche Tagespost zet hij uiteen hoe katholieken zich opstelden tegenover het Franco-regime.
In een interview komt Mgr. Álvaro del Portillo aan het woord. Hij was gedurende veertig jaar naaste medewerker en opvolger van de stichter Josemaría Escrivá.
Over de dissonante opstelling van een aantal leden van het Opus Dei tegen het Franco-regime verschenen indertijd ook berichten in de Nederlandse dagbladen, al werd niet altijd een onderscheid gemaakt tussen het Opus Dei als instelling met een geestelijk doel en het voor eigen rekening optreden van die leden. The Times plaatste een necrologie van Rafael Calvo Serer. Als balling voerde hij oppositie vanuit Parijs.
Dit dossier bevat ten slotte een aantal gegevens en uitspraken van historici, die geen lid van het Opus Dei zijn, over de zogenaamde ‘technocraten’ in de regering van Franco en over de aanwezigheid van leden van het Opus Dei in de oppositie tegen het Franco-regime.
 

Opus Dei - Escriva Works - Romana - heilige Jozefmaria - De Boog 
Gegevens over Opus Dei 
Vaticaan - Katholiek Nederland

Nedstat Basic - Gratis web site statistieken
Eigen homepage website teller